از هیجان کاذب بدم میاد، هیجان بودن آدمهای رفتنی یا داشتن چیزهای از دست دادنی. تنها کاری که انجام میده اینه که برای مدتی، اصالت تمرکز رو ازم بگیره، بهم یه امید واهی بده، و بعد منو در حقیقتِ نبودِ خودش رها کنه. فکر نکنم دیگه دوس داشته باشم گول این هیجانات رو بخورم؛ پایانشون زیبا نیست.شوقشون ارزونی خودشون. به من همون آرامش آهسته و پیوستهی خدای صبور رو بدید.
09:18 - 2 August 2026