🔻 امید در اوج بنبست و بیچارگی#آیت_الله_فاضلی : 🔹 «یکی از آموزههای بزرگ امام حسن عسکری (علیهالسلام) این بود که شیعیان را از ناامیدی باز داشتند. حتی آنجایی که انسان در اثر گناه و خطا به بنبست رسیده و در نهایتِ بیچارگی است، نباید ناامید شود .» «حضرت اجازه نمیدادند مؤمنین در این شرایطِ سخت، حساب و کتابِ ریاضی کنند و بگویند طبق "دو دو تا چهار تا" دیگر هیچ راهی برای نجات نیست. باید دانست که در ناامیدی بسی امید است ... .»🔹 «گاهی بنده مؤمن کار خیری انجام داده که به نظر خودش چندان مهم نبوده، یا گناهی را ترک کرده است؛ خداوند متعال همین عمل را برای او ذخیره میکند تا در دنیا یا آخرت، درست در لحظهای که واقعاً محتاج و درمانده شده، آن را به فریادش برساند .»🔸 «این دقیقاً مثل آن است که کسی پولی را نزد دیگری امانت بگذارد و خودش فراموش کند؛ وقتی در اوج احتیاج و بیپولی، آن امانت به او برگردانده میشود، لذت و شادیاش از بخششِ مجانی هم بیشتر است؛ چون حس میکند خدا حسابش را داشته و رزقش را در اوج نیاز به او رسانده است .»🔹 «مؤمن ذخیرههای شیرین و فراوانی دارد؛ گریه بر سیدالشهدا (علیهالسلام) و آن خلوتهایی که انسان در تنهایی با خدای تبارک و تعالی داشته، از همین ذخیرههایی است که خداوند در لحظات بیچارگی، آنها را گرهگشای زندگی انسان قرار میدهد»