در نگاه من، وقتی آدم مراقب خلوت خودش باشه و به یک صلح درونیواقعی با خودش برسه، خیلی از چیزها دیگر نیازی به تذکر و اجبارندارند♡.نماز اول وقت، راستگویی، انصاف، آسیب نزدن به خود و دیگران، کمکم در رفتار آدم خودشو نشون میده و این آرامشی که تجربه میکنیم به دل و درک آدمهای پیرامون ما هم میرسه؛ جایی که بتونند به تو اعتماد کنن و حضورت را امن و محترم بدونند.اخیراً چند نفر بِهِم گفتند: «وقتی تو هستی، خجالت میکشیم هر شوخیای جلوی تو بکنیم.» البته که دوستای صمیمیم میدونن من خودم شوخ طبع هستم ، اما حقیقتا" شنیدن این حرف، برایم جدید نبود؛ از دبیرستان هم دوستانم میگفتند: «سمیه، وقتی تو هستی خجالت میکِشیم بعضی کارها را انجام بدیم، مثلا رقصیدن یا سیگار کِشیدن و حرف از دوست جنس مخالف زدن و ... »و جالب اینکه این حس هیچوقت از تذکر از طرف من نیومده؛ بیشتر از جنس یک حالِ درونی بوده. خود فرد دوست داشته در لحظه هر شوخی رو نکنه.حتی در بیرون و مراوده با بندگان خوب خدا، باااااارها شده بدون اینکه چیزی بگم، فقط با یک لبخند😊 یا حسِ همراهی♡، دختری شالش را گذاشته یا مراقبتر شده.من این رو بیشتر از اینکه نتیجهی حرف و اجبار بدونم، نتیجهی حالِ درونی آدمی میدونم. انگار وقتی خودت باحیایی، مراقب خلوتت هستی و سعی میکنی پاک بمونی، سعییی میکنی!!، این حال به شکلی آروم در نگاه و رفتار دیگران هم اثر میذاره. تمام سعی ام رو میکنم اما قطعا معصوم نیستم.♡شاید یکی از قشنگترین شکلهای ایمان همین باشه؛ اینکه امن بودنت، آرامشت و حیاء تو، بیصدا به جهان اطرافت منتقل میشه.✍️سُمیّه بخشی.#صلح_درونی#خلوت_پاک#حیاء#ایمان