*دیپلماسی در مسلخ اراده،واکاوی منطق بنبستدر تلاقی سیاست و قدرت، آنجا که ((حقوق)) رنگ میبازد، متن حاضر دو حقیقت عریان را به تصویر میکشد:۱. انحصار مطلق،فراتر از سلاح:در ادراک ترامپ، ((ایران هستهای)) تنها یک بمب نیست؛ بلکه ((توانستن)) است. او به دنبال خلع سلاح نیست، به دنبال ((خلع دانش))
و نفی حقوقی هرگونه زیرساخت است. در این نگاه، مذاکره نه برای توافق، که برای ((تثبیت ناتوانی)) است.۲. تحریم،سلاح ماندگار:تحریم در دکترین مشترک واشینگتن و تلآویو، دیگر یک «((اهرم فشار)) برای رسیدن به میز نیست، بلکه ((اکسیژن آشوب)) است. تا زمانی که معیشت، پلی به سوی ناآرامی باشد، لغو اساسی تحریم از
سوی آنان، یک انتحار راهبردی است. فرجام: وقتی تحریم به ((هدف)) تبدیل شده و حقوق ملی به ((تهدید)) تعبیر میشود، امید به گشایش از مسیر امتیازدهی، چیزی جز دویدن در سراب دیپلماسی نیست. مذاکره در این اتمسفر، نه یک عقد حقوقی، که پذیرش داوطلبانهی یک بنبست ابدی است.✍سید علی
16:06 - 25 May 2026