در برابر بیمهری آدمها هیچ نمیگویم سکوت میکنمانگارکه لال شده باشم شایدهم کور و کر،دیگر نه توان توضیح دادن دارم و نه حوصله اش را ..میدانی؟دیردریافتم که مسئول طرز فکرآدمها نیستم. بگذار هر که هرچه خواستند بگویند چه اهمیتی دارد؟من در لاک خود راحت ترمآن جا میشود آرام و بیدغدغه زندگی کرد.