حکمت چهل و دوم نهج البلاغهناملایمات،کفارهٔ گناهان می شود:به یکی از یارانش که بیمار بود فرمود:خدا آنچه را که از آن شکایت داری(بیماری)موجب ریزش گناهات قرار می دهد.در بیماری پاداشی نیست ولی گناهان را مانند برگ خزان می ریزد.و پاداش،تنها در گفتار به زبان و عمل به اعضا و جوارح است.و خدای سبحان به خاطر صدق نیّت و پاکی درون،هر کس از بندگانش را که بخواهد،وارد بهشت خواهد کرد.شریف رضی(ره)گردآورنده نهج البلاغه:راست گفت امام(ع)که بیماری پاداشی ندارد،هر چند از اموری است که استحقاق عوض دارد،نه اجر و مزد.عوض در مقابل بلا و گرفتاری است که از جانب خدا نسبت به بندهٔ خود رسیده،اما اجر و پاداش برای اعمال است.پس بیان اجر و عوض متفاوت است که امام آن را با علم نافذ و نظر بلیغ(رسا و شیوا)خود بیان فرمود.
00:41 - 12 May 2026