در آسانسور ساختمان وزارت نفت،مدیرعامل پتروشیمی با سه آیفون پرومکس ۱۷ در دست بود.زنگ گوشیها یکی پس از دیگری میپیچید اما در ذهن من فقط صدای پای برهنهٔ بچههای همان حوالی میپیچید که آرزوی یک جفت کفش دارند.در آن لحظات،جنگ فقر و غنای امام خمینی را مرور کردم؛ جنگی که هنوز در هر زنگ آیفون، فریاد میکشد.
اشکال نداره بازم ملت انقلابی پابرهنه نجیبن میگن از جمهوری اسلامی ایران بخور اما بهش لگد نزن صدی هشتادتای اینها زن و بچشون از نظام دفاع نمیکنن هیچ طلبکار هم هستن و گاهی برانداز
09:40 - 14 August 2026
1 Reactions
135 Views