هرچه پیش میروم عقبتر از دیروزم.انگار در عالم هپروت گیج و سردرگم سیر میکنمآنقدر گیجم که نمیدانم چه زمانی، چه واکنشی باید نشان داد به چه چیز.خیره ماندهام به تاریکی و چشمانم دیگر خیلی چیزهارو نمیبیند.-و کوفتگی ناشی از تقلای زیاد برای زنده ماندن-و داستان مردم این سرزمین-
