شب قبل که میخوابیدم، با خودم فکر کردم:چقدر راحت میتونم بگیرم بخوابم تو این اوضاع جنگ!اینکه ترسی ندارم از اینکه بلایی سرم میاد.کانال های خبر رو چک کردم که گفتن شهادت رهبر رو الکی پخش کردن و ایشون سالمه.توی ذهن خودم گفتم:معلومه که زنده ست!گرفتم خوابیدم.بعد از اذان صبح با صدای ناله مادربزرگم که گریه
گریه کردن و نوشتن این متن آروم شدم و تونستم خودم رو به خدا بسپرم.قبلش جدا افکار و احساساتم به هم ریخته بودن.میدونم خدا ما رو بی صاحب رها نمیکنه.درسته صاحب اصلی در نظر ما غایبه اما کسی رو هم میفرسته تاسکان و پرچم رو تا ظهور صاحب مون به دست بگیره...#س_صامتیکشنبه ساعت۶ و ۵۷ دقیقه صبح۱۱ رمضان ۱۴۴۷
07:15 - 1 March 2026
3003 Views