من از تمام دختران شهر سر بودم،افسوس از بازی دنیا بی خبر بودم!از عکس هایی که به دیوار اتاقت بود هرچند زیباتر نبودم، ساده تر بودم...هر جا کم آوردی کنارت بیشتر ماندم با این که زن بودم ولی مرد خطر بودم هر جا به خاکی میزدی از آن همه همراه تنها یکی می ماند، من آن یک نفر بودم!هر جا یکی کم بود کاسه کوزه هایت را روی سر آن بشکنی؛ آن دور و بر بودم از دور میفهمم چه حالی شاد یا غمگین!اما تو چه؟ دیروز فهمیدی پکر بودم؟!از خود به تو، از تو به غم، از غم به تنهایی،من در تمام عمر در حال سفر بودم،من عاشقی کردم تو عادت، فرق ما این بود اهل سیاست بودی و اهل هنر بودم...ای کاش آن روزی که گفتی دوستت دارم یا لال بودی،نه! زبانم لال! کر بودمگفتی اگر تو جای من بودی چه می کردی ؟ترکت نمی کردم عزیزم من اگر بودم...برگشتی و تنهایی ام را بیشتر کردی؛من هم به پایت سوختم، از بس که خر بودم!
10:40 - 13 June 2026