بر پیشانیام میافتی،چون قطرۀ درشتِبارانی در این تابستان تَف!برکت میدهد لبخندت دشتهای سوخته را با نفسم میآیی و با نفسم برمیگردی!مرا با این عشق به کجا میبری؟ چهچیز را میخواهی فراموش کنم؟به خود که نزدیک میشوم،تو از من دور میشوی از خودم که دور میشوم، تو به من نزدیک میشوی!#حسین_پناهی