وقتی دبیر آن در مناظرۀ برنامه شیوه در شبکه چهار، کلیت نظام را در حوزه فرهنگ، شکستخورده ترسیم کرد، اما چندی بعد که به کرسی در شورا دست یافت، موضعش تغییر کرد!با منتقدانش حرف نمیزند و همان کلام منجمدشده در دهۀ هفتاد را تکرار میکند!توقعی بیش از این دارید؟!
منتقدان شورا؛ از سکوت تلخ تا حمایت تصنعیامروز، طیفی از منتقدانِ #شورایعالی و #مرکز_ملی_فضای_مجازی در یک موقعیت دراماتیک گرفتار شدهاند: «نیاز به بازنگری و بازسازی» و «خطرِ انحلال و نابودی». از یکسو انتقادات به عملکرد شورا و دبیر فعلی آن چنان ریشهدار شده که گویی بدون تغییر دبیر و جراحیِ ساختاری، التیامی نخواهد یافت؛ اما از سوی دیگر، سایه سنگین دولتی که گویی کمر به نابودی شورا، مرکز و میراث رهبر شهید در حوزه #حکمرانی_فضای_مجازی بسته است. در چنین وضعی، منتقدان میان یک دوراهی سرگردان ماندهاند: یا سکوت تلخ را برگزینند، یا با حمایت تصنعی از تداوم وضعیت موجود دفاع کنند. این پارادوکس، ریشه در یک ترس و نگرانی عمیق دارد. آنها میترسند که هر گامی به سوی «تغییر»، راه را برای «انحلال» هموار کند. اما به نظر میرسد که منتقدان باید از موضعِ تماشاگر خارج شده و خود پرچم تحول را به دست بگیرند؛ این تنها راهی است که میتواند هم مسیر اصلاح را باز کند و هم مانع پیشرویِ دولت در جهتِ ویرانی این نهاد شود.
12:58 - 13 شهریور 1405
3 Replies
Replying to۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ به معنی واقعی گفتار، باز تکرار تراژدی جانکاه رستم و سهراب بود.سهراب (یک نوجوان نسل z اسطورهای که بدلیل فراق پدر اسیر بحران هویتی است) برای تحقق آرمانشهر خیالی خود و به زیر کشیدن کیکاووس به دامن #بیگانه (افراسیاب) پناه میبرد.Show this thread
نباید رفتاری داشته باشیم که یک ایرانی(انقلابی)، با هر اندیشه و نگاه سیاسی، احساس غریبی کند و ترجیح دهد بهجای حضور در تجمعات، در خانه بماندتجمعات و مناسبتهای ملی و عمومی، ملک شخصی هیچ جریان سیاسی نیستقرار نیست یک جریان خاص چنان فضا را در اختیار بگیرد که دیگران احساس کنند مهمان ناخواندهاند...!
