من معمولی ام...اینطوری که کسی بخاطر خودمنوتیفم رو روشن نداره کسی روم کراش نمیزنه کسی بهم فکر نمیکنه کسی با شنیدن صدام امید به زندگی پیدا نمیکنه و حتی دیدن چشمام هم آرزوی کسی نیست..خیلی عادی شبا سرم رو بالش میذارم و میخوابم صبحشم چه تا عصر بخوابم چه ساعت ۵ صبح بیدار باشم فرقی نمیکنه...