اقتصاد ایران در تله حکمرانی انرژی/ قلی‌زاده، اقتصاددان: تورم مزمن ایران از یک خطای ساختاری در حکمرانی انرژی می‌آید/دولت با سازوکار فعلی انرژی، عملا قدرت سیاست‌گذاری خود را از دست داده/بدون اصلاح ساختار، بحران عمیق‌تر می‌شود

در دولت‌های مختلف با رنگ‌های سیاسی متفاوت، از دولت‌های نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم و سیزدهم و اکنون چهاردهم، با یک مفهوم سخت و بی‌سابقه در اقتصاد مواجه شده‌ایم؛ مفهومی که به هسته سخت سیاست‌گذاری اقتصادی تبدیل شده، در حالی که در هیچ‌یک از دانشکده‌های اقتصاد جهان چنین مفهومی وجود ندارد و چیزی شبیه آن عملیاتی نشده است و آن، «یارانه پنهان انرژی» است. تمام قوانین اقتصادی کشور در دو دهه اخیر بر این ستون بنا شده‌اند و تا زمانی که این ستون فرو نریزد، مسائل کشور حل نخواهد شد.سؤال این است که چرا آلودگی‌های شدید داریم؟! در واقع، این آلودگی‌های عجیب و غریب از چه سالی شروع شد؟ حتی پاسخ آن هم در تحولات اقتصادی سال ۱۳۸۶ نهفته است. چون حکمرانی انرژی در اختیار الیگارش‌های اقتصاد ایران قرار گرفت و هر فرآورده­ای با هر کیفیت نازلی تولید می­ کنند، مطابق قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی، به قیمت جهانی محصولات همنام با استاندارد بالا و بهتر از آنها خریداری می ­شد. پالایشگاه‌­هایی که حالا از دستان دولت خارج شده بودند، سریعا قاعده بازی را فهمیدند و شکل جدیدی از بازی راهبردی را طراحی کردند و گفتند حال که طبق قانون، هر آنچه که تولید می کنیم، با ضمانت قانون می توانیم با کف قیمت جهانی در داخل کشور به فروش برسانیم، چه لزومی بر اجرای طرح های سرمایه ­بر بهینه سازی وجود دارد؟! بنابراین، حتی ماهیت حکمرانی باید بازتعریف شود و این پرسش‌ها باید جدی گرفته شود. برنامه ششم و هفتم توسعه بر بستر کدام منطق نوشته شده است؟ بر بستر همان ستون یارانه پنهان انرژی. به مردم گفته می‌شود قیمتی که ما انرژی را به خارج می‌فروشیم، باید به شما هم بفروشیم و حتی پایین‌تر از آن هم نمی‌توانیم بایستیم. آیا واقعا ماهیت حکمرانی همین است؟ مردمی که در جنگ‌ها، بحران‌ها و در سخت‌ترین شرایط پشت این کشور ایستاده‌اند، آیا باید با آنها باید چنین برخوردی شود؟