بازتعریف هویت ملی در دل جنگدر جریان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه ایران و رژیم صهیونیستی، دشمنان تصور میکردند انسجام اجتماعی در ایران فروپاشیده و جامعه در برابر تهدید خارجی واکنشی نخواهد داشت و از فرصت به وجود آمده برای ضربه به جمهوری اسلامی استفاده خواهد کرد.
تحلیلی که متکی بر خوانشی سطحی از فضای رسانهای بود و گمان میکردند مردم ایران در بزنگاهها همراه حاکمیت نخواهند شد. اما آنچه رخ داد، بر خلاف این تصور بود: شکلگیری یک همبستگی ملی گسترده، که به درستی از سوی برخی تحلیلگران قدیمی، مانند برژینسکی، پیشبینی شده بود.
همگرایی اجتماعی در لحظه هجوم خارجی، واقعیتی بود که مورد غفلت دشمن واقع شده بود.این اتفاق تنها یک واکنش لحظهای نبود، بلکه نشان داد که هویت ملی در ایران امروز، دیگر محدود به تعاریف کلاسیک نیست. آنچه شکل گرفت، نوعی ملیگرایی شیعی بود؛
پیوندی تازه میان ارزشهای دینی و مفهوم وطن، که میتواند زمینهساز انسجامی ماندگار باشد. در این فضا، مرز میان هویت شیعی و هویت ملی کمرنگ شد و نقطه اشتراک تازهای میان طیفهای متنوع اجتماعی پدید آمد.
رهبر انقلاب نیز با درک دقیق این ظرفیت، در پیامهای خود بارها از مردم قدردانی کرد و حتی در شب عاشورا، با درخواست خواندن اشعار ملی از مداح، هویت ملی را در دل هویت دینی نشاند. این انسجام اجتماعی و شکلگیری هویت ملی تازه، بیتردید یکی از مهمترین دستاوردهای جنگ تحمیلی ۱۲ روزه بود؛
ظرفیتی ارزشمند که برای حفظ و تقویت آن باید سیاستگذاری دقیق، مستمر و هوشمندانه صورت گیرد.
13:43 - 15 July 2025