گاهی هیچ چیز نمی تواند دل را آرام کند،انقدر نا آرامی و نگرانی هجوم می آوردبر افکار مبهم که تنها راه حلش می شود قلم به دست گرفتن و نوشتن.در آغاز فقط خالی شدن افکار مهم بود.ولی کم کم تک تک کلمات معنادار شدن،نوشتن برای شهدا، شاید تکراری باشد نمی دانم، ولی از نگاه خودم روایت می کنم.✍️حاجیه۱۲۴