📝نوشته بود: «وقتهای زیادی خیال کردهام از حجم غصهای که پشت قفسهٔ سینهام محکمتر و پرآشوبتر از قلبم میکوبد، خواهم مُرد!ولی هیچوقت نمردهام و هربار که سینهام برای غمهای بزرگتر، فراختر شد، یک صدا کنار گوشم زمزمه کرد:أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَك؟»چه نزدیک استجان تو به جانم.مولوی#اونویس
