مردم همه با هم بر علیه آمریکا شعار میدادند و خونخواه امام بودند.اینقدر متحد بودند که هیچکس حتی جرئت حرف از مذاکره هم نداشت.امام سیدمجتبی هم از این وحدت خوشحال بود و همش بهش اشاره میکرد.یکهو، خواص احتمالا حرامخوار دست به کار شدند.
سخنان امام را مثل چماق بر سر ما کوبیدند و گفتند بر علیه مذاکره حرف نزنید. زیرا وحدت به هم میخورد.مردم هم به دلشان شک افتاد. اگر این مداح راست بگوید و آتش بس و مذاکره واقعا نظر امام باشد چه؟
از یک جایی به بعد، به جای اینکه مردم بر علیه مذاکره با شیطان بزرگ شعار بدهند،منفعلانه به انتظار دستور امام نشستند و طلبکارانه به امام گفتند: «فرمانده بده فرمان، حکم آنچه تو فرمایی.»اما بر خلاف ما، غربزدهها منتظر دستور امام نماندند و در زمان انفعال ما، بهترین استفاده را از فرصت کردند...
آقایون تریبوندار. شماها بودید که به دل خونخواهان امام شهید شک انداختید و مردم رو دچار تفرقه کردید و باعث شدید اراذل جرئت مذاکره با آمریکا رو پیدا کنن.
شعار «فرمانده بده فرمان، حکم آنچه تو فرمایی»، احتمالا فقط یک نقشه بود تا برای کودتاگران مذاکرهچی زمان بخرید.لعنت خدا بر شما.#اسلام_طلب_islamwanter 23:54 - 25 June 2026