«شما جماعتِ پُرمدعا، از اول هم نیرویِ بیخودیِ ما بودید و حالا هم شدهاید نخودیِ این جنگ و مذاکره؛ دلم برای خودمان میسوز که هر چیزی برایمان بودهاید، جز "نیرویِ خودی".»
برای تو مینویسم؛ ای کوچک دلِ بلند قامت ، برای تو که همیشه اشک هایت را پشت اخم هایت پنهان میکنی.خیالت جمع، من دوستت خواهم داشت حتی اگر بارها و بارها بر روی شانه هایم اشک ریخته باشی.