✍این عکس را خوب نگاه کنید...یک جوان زیباروی؛ با یک لبخند ساده، با یک زندگی، با یک خانواده که چشمانتظار برگشتنش بودند.حمیدرضا رجبزاده، مداح اهلبیت(ع).جانیان و شیطان صفت ها در حالیکه زنده بود و نفس میکشید سینه اش را شکافتند و قلبش را دراوردند و تکه ای از بدنش را برای خانواده اش فرستادند
510 KB
اما قرار نیست از سنگدلی و قساوت قاتلانش بگوییم که عیانست.سوال درباره آن جماعتیست که برای بعضی آدمها، حقوق بشرشان ناگهان فعال میشود و برای بعضی دیگر، انگار نه انسانی کشته شده، نه مادری داغدار شده و نه خانوادهای عزادار و نه قلب ملتی جریحهدار.
اگر جای حمیدرضا، دختری بود که در خیابان برای تذکر عریانی اش جیغ و داد میکرد، یا اعدام قاتلی که پلیس ما را آتش زده بود، چند سلبریتی استوری میگذاشتند؟ چند فوتبالیست و بازیگر و مجری هشتگ میزدند؟ چند رسانه فارسیزبان خارج از کشور عکسش را قاب میگرفتند و شبانهروز دربارهاش برنامه میساختند؟
اما وقتی قربانی، جوانی مذهبی و مداح اهلبیت(ع) باشد ناگهان سکوت شروع میشود.همانهایی که برای اعدام قاتلان کمپین "نه به #اعدام" راه میاندازند، حالا کجا هستند؟
همانهایی که برای کوچکترین اتفاق برای آن مجری ورزشی صف میکشند و از حق، انسانیت و آزادی میگویند، چرا اینجا زبانشان بند آمده؟ ظاهرا اگر جنایتکار شقی القلبی شعار مورد پسند شما را سر بدهد، جنایت دیگر جنایت نیست؟در انسان نبودنتان شک هم جایز نیست.📌 فوری سراسری بزرگترین کانال خبری تحلیلی ایران
23:51 - 9 August 2026