آدما خاطرات رو میتونن فراموش کنن اما چیزی که عضوی از قلبشون شده رو نمیتونن فراموش کنن؛شبیه تیکه ای از بدن، که آدم شاید حواسش بهش نباشه اما همیشه با اون همراهه و وقتی که بهش توجه میکنه اونو با تمام وجود میتونه حسش کنه.خدای مهربانم، در تاریکیِ بیتو هم نور تو پیداست.#خدا#خاطره
