هر وقت براتون سوال شد که چرا تصوف توی ایران انقدر جدی بوده به این تاریخ تراژیک سیاسی نگاه کنید.من روانشناس نیستم ولی بین ادبیاتی ها این رایجه که کل داستان تصوف در شعر و شاعران رو یه واکنش روانی دسته جمعی به روزگار سیاه پسا مغول میدونن.
میخوام بقیه عمرم _حتی اگه خیلی کم ازش مونده باشه_ رو بزنم به درویشی و عزلت، یه گوشه کتابم رو بخونم، مشقام رو بنویسم و زندگی کنم با خانوادم.فازم فاز شعرای سبک عراقی در حال و هوای حمله مغوله، بار روانی ایّام رو با شراب درون نگری و جبر و تصوف میخوام بگذرونم.
06:01 - 27 January 2026