عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشتکه گناه دگران بر تو نخواهند نوشتمن اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باشهر کسی آن درود عاقبت کار که کشتهمه کس طالب یارند چه هشیار و چه مستهمه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت
iri@mersadMGH30 اردیبهشت 1405عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشتکه گناه دگران بر تو نخواهند نوشتمن اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باشهر کسی آن درود عاقبت کار که کشتهمه کس طالب یارند چه هشیار و چه مستهمه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت
@mersadMGH27 اردیبهشت 1405حَسْبِ حالی نَنِوِشتی و شد ایّامی چندمَحرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند؟ ما بدان مقصدِ عالی نتوانیم رسیدهم مگر پیش نَهَد لطفِ شما گامی چند چون مِی از خُم به سبو رفت و گُل افکند نقابفرصتِ عیش نگه دار و بزن جامی چندحافظ از شوقِ رخِ مِهرفروغِ تو بسوخت…Show more
@mersadMGH27 اردیبهشت 1405بهترین سلاح ما برای جنگیدن با اینهمه درد و سختی توی دنیا، منطق یا خشونت نیست؛ شوخطبعیه. -گربهای که کتابها را نجات داد، سوسوکه ناتسوکاوا
@mersadMGH18 فروردین 1405از ایران برآمد ز هر سو خروششد آرام گیتی پر از جنگ و جوشبرآشفت افراسیاب آن زمانبرآویخت با لشکر تازیانبجنگ اندرون بود لشکر سه ماهبدادند سرها ز بهر کلاهچنین است رسم سرای سپنج…Show more
@mersadMGH26 اسفند 1404ندانی که ایـــران نشستِ من است جهـــان سر به سر زیر دست ِ منستنمــانیم کین بـــــوم، ویران کننـــــد همی غــارت از شهـــر ایــــــران کنندنخـــوانند بر مــا کـــسی آفــــــرینچو ویـــران بود بـــــوم ایــران زمــینهمـه روی یکسر بجـنگ آوریــم …Show more
@mersadMGH8 بهمن 1404درختی نشانی همی بر زمینکجا برگ خون آورد بار کینبه کین سیاوش سیه پوشد آبکند زار نفرین به افراسیابستمگارهای بر تن خویشتنبسی یادت آید ز گفتار مننه اندر شکاری که گور افگنی…Show more