وقتی شادی قربانی میشود و مردم فراموش میکنند چگونه فکر کنند :شادی نو برای طعم شیرینی، جنون لذت
4 MB
✍ خوشرفتار قمی تاریخ نگارش: ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۴در جوامع در حال توسعه، استعمار نو دیگر ماهیت سختافزاری ندارد، بلکه در قالب راهبردهای جنگ شناختی و تهاجم ادراکی، ذهن ملتها را نشانه میگیرد. دشمن در مرحلهی نخست، با فرسایش سرمایهی روانی جامعه، جای «شادی اجتماعی» را با «لذت مصرفگرایانه»
جایگزین میکند، و سپس با نهادینهسازی ابتذال در سبک زندگی، «لودهگری رسانهای» را به جای «کنشگری نخبگانی» مینشاند.در این معادله، رسانهها نه صرفاً ابزار اطلاعرسانی، بلکه کارگزاران عملیات روانیاند؛ ابزارهایی برای مهندسی افکار عمومی، تضعیف هویت ملی، و انحراف سرمایههای اجتماعی از فرآیندهای عقلانی
و راهبردی؛ حاصل آن است که بخش قابل توجهی از جامعه، اکنون سیاست را نه از مجاری معرفتی، بلکه از منظر «پرسونای رسانهای» تحلیل میکند؛ بدون مراجعه به منابع متقن، بدون خوانش دقیق تاریخ، و بدون درک از ساختار قدرت جهانی به تحلیل میپردازند.خطای استراتژیک دولتها در چنین فضایی، ورود به میدان بازیِ دشمن است
؛ یعنی پاسخگویی به نیازهای فکری مردم از همان بسترهایی که بهصورت بنیادی توسط دشمن طراحی و کنترل میشود. باید توجه داشت که رسانههای فرامرزی، تنها تا زمانی به یک بازیگر اجازه تریبون میدهند که او خطری برای نظم استیلا نباشد؛ در لحظهای که احساس تهدید کنند، بلافاصله سازوکارهای فیلتر، حذف یا تحریف را
فعال خواهند کرد.اکنون مدیریت افکار عمومی عملاً در دوگانهی «دستکاری ادراکی» یا «هوشیاری فرهنگی» خلاصه شده است. آینده، نه در میدانهای سخت، بلکه در جغرافیای ذهنها و قلبها رقم خواهد خورد. هرگونه غفلت در این میدان، به بازتولید سلطه از درون خواهد انجامیده است.
10:23 - 10 May 2025
5 Reactions
2595 Views