بسم رب الشهداء و الصدیقینسلام و درود بر روح پاک شهدازبانم بریدهاست اما دلم پر.به احترام تمام دوستانی که از دست دادم و برایشان اشک ریختم.با خودم عهد بستم یادتان را زنده نگه دارم...سلام بر جسم هایی که بر روی دست نمیماندند و از هم وا میرفتندسلام بر آن پدری که از پسرش، تکه کف پایی به جا ماندسلام بر آن مادر عشایر که تکه های جسم فرزندش را کنار خانهاش به خاک سپرد که جیگر گوشهاش را کنار خودش نگه دارد و جای دوری نرود مثل تیکه های دیگر جسم و تنی که در اعماق دریا جا ماندسلام بر آن پسری که برای پدر شعری حفظ کرده بود و حسرت خواندنش را با اشک در سینهاش تا ابد نگه داشتسلام بر آن دختر دمبختی که معشوقش بد قول شد و دیگر برنگشت؛ حلقهای که در بند حسرت روی انگشت حلقه دست چپش ماند...سلام و صد سلام بر تمام کسانی که با تیکه های آن جسم بزرگ آهنین در عمق ۳۵۰۰ متری اقیانوس، جا ماندندسلام من به خانوادههایشان، که میگویند فرزندشان زنده است و باور نمیکنند؛ حق دارید؛ پسر رشیدتان زنده است. من شرمنده ام که میگویم جاویدالاثرمن شرمندهام که میگویممن شرمندهام رویم سیاه است...پ.ن : گوشه ای از صحبتهای یکی از بازماندگان ( به قول خودش جاماندگان دنا ) ناوشکن قهرمان دنا، درباره لحظات بسیار کوچکی پس از واقعه.
02:25 - 17 May 2026