سن من برای رفتن تو زود بود.بیست و چند سالگی دوستانم برای بی تو شدن زود بود.من حالا حسودی میکنم به آنها که پنجاه- شصت سال از عمرشان را در عصر تو گذرانده اند.برای آنها که موی سپید توی سرشان دارند. ما سنی نداریم برای دیدن تابوت تو.ما سنی نداریم برای قدم زدن پست سر تابوت سنگین تو.
ما برای گریه کردن برای پیکر چاک چاکت زیادی بچه ایم .شانه های ما برای برای حمل پیکرت هنوز نحیف است. ما آنقدر جوانیم که دنیای پیش از تو را هیچ گاه ندیده ایم. تا دنیا بوده،تو همیشه بوده ای .ما همانیم که مارا بچه های عزیز من خطاب میکردی.
تازه تازه خوب و بد را فهمیده بودیم.تازه داشتیم می فهمیدیم که چه گران نعمتی بر سرمان است.افتاده بودین جلو و سنگت را پیش همه به سینه میزدیم.حرص میخوردیم از توهین ها به تو
20:19 - 8 July 2026