مواضع جدید ترامپ را دیدید؟ در این مواضع کوتاه آمدن میبینید؟ انعطاف میبینید؟ طرف به برداشتنِ تحریم پس از تحویل چهارصد کیلو اروانیوم هم راضی نیست. گفته بعد از توافق هم محاصره را نمیشکند. مواضعش نه نرمتر که محکمتر شده. اسرائیلیها هم که اصلا ماجرا را شل نگرفته بودند که بخواهند دوباره سفت کنند.
یک روزِ پس از آتشبس را هم بدون آتش سر نکردهاند. اینها همه یعنی در عمل هیچ چیز عوض نشده. مواضع تیزتر از همیشهاند. پس هیاهوی این روزها چه بود؟ این امیدِ کوری که برای «پیروزیِ با مذاکره» به جامعه تزریق شد، چه بود؟ چرا در این امیدِ واهی دمیدند و آب سرد روی آتشِ انتقامِ خیابان ریختند؟
پاسخ ساده است. میخواهند بزرگترین مانعِ برای تحقق ایده تسلیم را بردارند. آن مانع، هیچ شخصیت سیاسی نیست، «خیابان» است.
کما اینکه فشار آوردند و «مخالف هستم» را شنیدند. نه یک بار که چندبار. پس نیاز به فشار از پایین دارند برای اینکه چانهزنیشان در بالا اثر کند. در واقع هدف این است: میخواهند «آرایش اجتماعی» را به نفع ایده تسلیم شکل بدهند.
با اخبار مذاکره اولاً خیابان را افسرده و منفعل میکنند و ثانیاً بخشهایی از جامعه را به صلحی امیدوار میکنند که روی زمین امکان تحققش نیست. این امید را با مجموعهای از اقدامات که حاکی از «عادی شدن» وضعیت است، تشدید میکنند.
در حالی که در جنوب ایران آتشبس دود شده و به هوا رفته، به جامعه القا میکنند که وضعیت به پیشابحران برگشته و میتوانند مثل شهروندان سوئیس رفتار کنند. با این امیدواریِ کور میخواهند مجموعهای از انتظارات را بسازند که از قِبَل آن برای خیابان، آلترناتیو بتراشند. یک لشگرکشی اجتماعی علیه اجتماعاتِ مردمی.
05:30 - 28 May 2026
344 Views