تصمیم ایران برای دعوتنکردن از کشورهای اروپایی برای تشییع و تدفین رهبر شهید امت، یک واکنش تنبیهی صرف نیست؛ بلکه یک حرکت راهبردی است که نشان میدهد در شرایط حساس کنونی، تهران بر اصول خود پافشاری میکند و روابط را بر اساس رفتار واقعی و نه اظهارات دیپلماتیک تعریف میکند.
این اقدام، ضمن تضعیف جایگاه اروپا به عنوان یک بازیگر مستقل، بر همسویی راهبردی ایران با شرق و جبهه مقاومت تأکید دارد.
ایران معتقد است که کشورهای اروپایی در عمل، سیاستهای هماهنگی با آمریکا و اسرائیل را در پیش گرفتهاند. اقداماتی مانند حمایت از قطعنامههای ضدایرانی در آژانس بینالمللی انرژی اتمی، اعمال تحریمهای جدید و سکوت در برابر اقدامات خصمانه (همچون توقیف نفتکشها و تهدیدات نظامی)
و عدم اتخاذ موضعی مستقل در برابر سیاستهای غیرقانونی آمریکا، از جمله دلایل اصلی این بیاعتمادی است.
ایران با این اقدام، به اروپا میفهماند که تا زمانی که در عمل، موضعی مستقل و منصفانه در قبال ایران نداشته باشد، نمیتواند در رویدادهای نمادین و مهمی مانند مراسم تشییع رهبری، که نشاندهنده اتحاد و شکوه ملی است، شریک باشد. این تصمیم به منزلهی رد «ادعای دوستی» تا زمان «تغییر رفتار» است.
حضور کمرنگ اروپاییها در کنار استقبال از حضور گسترده هیئتهای عالیرتبه از کشورهای شرقی (روسیه، چین، هند) و همسایگان (پاکستان، ترکیه، عراق)، پیام روشنی دربارهی «محور شرق» و اولویتهای سیاست خارجی ایران دارد. تهران با این اقدام، جایگاه خود را در محور مقاومت و اتحاد با قدرتهای نوظهور تثبیت میکند.
سخنان مداخلهجویانه اخیر برخی از رهبران اروپایی درباره سیاست داخلی ایران، که در آستانه این رویداد مهم مطرح شد، به عنوان یک «خط قرمز» تلقی شده است. این دعوتنکردن میتواند پاسخی به آن مداخلهها باشد.
دلیل اصلی عدم دعوت از سران کشورهای اروپایی برای حضور در مراسم تشییع و تدفین رهبر شهید، را می توان یک اقدام حسابشده و واکنش مستقیم تهران به مواضع خصمانه و دوگانه آنها در قبال جمهوری اسلامی ایران است.این تصمیم را باید در چارچوب روابط پرتنش و بیاعتمادی عمیق ایران نسبت به سیاستهای غرب ارزیابی کرد.
14:04 - 2 July 2026