فلسفه اسم هرمز، برای تنگه هرمز چیست؟تنگه هرمز یعنی تنگهای منسوب به هرمز؛ اما این هرمز چیست یا کیست؟ و چرا نام این تنگه حیاتی بر آبراه خلیجپارس باید منسوب به او باشد؟! «هرمز» مخفف اهورامزدا است که واژهای است اوستایی که از دو کلمه ahura و mazda تشکیل شده است. Ahura اسم مذکر اوستایی است که مشتق از
@raznegar_1311 September 2026ریشه ah به معنی «بودن» به همراه پسوند ra از صورت ایرانی باستان ratai است و در زبان پهلوی Ohrmazd گفته میشود و در زبان فارسی مزدا را دانای هرمز، اورمزد و هرمزد میگویند. از نگاه ایرانیانِ باستان «هرمزد» ایزد برتر، آفریننده خلقت و سرور عقل است. در یکی از گاتها زردشت میگوید: «ای هرمزد؛ آنگاه که تو
@raznegar_1311 September 2026از آغاز دین ما را بیافریدی و از منش خویش ما را خرد بخشیدی...» هرمزد یک نیروی جنگی بر ضد دشمن است، او رئیس همه جهان بهویژه نگهبان شاهان و رئیس دائمی دنیاست. ویژگی او خرد است، او کسی است که نه فریب میخورد و نه میفریبد. او سرور بخشنده و خیر مطلق است، اوست که پدر و مادر آفرینش است،مسیر خورشید و ماه و
@raznegar_1311 September 2026ستارگان را ساخته، او بوده و هست و خواهد بود و تختش در عرش اعلی، در نور آسمانی جای دارد، در آنجا درباری دارد؛ فرشتگانی در خدمت اویند و اوامرش را اجرا میکنند. در نظر جهانبینی دینی ایرانیان باستان، هرمز تمام خیر مطلق است و با بدی هیچگونه ارتباطی ندارد و سرچشمه همه نیکیهاست؛ روشنایی، زندگی، زیبایی،
@raznegar_1311 September 2026شادی و تندرستی؛ نیرویی است در پس هر سریری و نماد زمینی او مرد پارسا است.تجلیل از عظمت عالمگیر اهورامزدا عنوان چندین کتیبه داریوش بزرگ در شوش و در نقشرستم است: «پروردگار بزرگی است هرمز که این زمین و آسمان را آفرید که انسان را آفرید، شادی برای انسان را آفرید و داریوش را شاه آفرید.» یا در کتیبه دیگری
@raznegar_1311 September 2026در نقشرستم داریوش شاه خود را اینگونه معرفی میکند: «من پیرو هرمز هستم، او یار عدالت است و با کسانی که دروغ الهامبخششان است، هیچگونه دوستی ندارد.» از دیدگاه تاریخ دین کتیبه مهمی وجود دارد که در آن خشایارشا اعلام میدارد که: «در میان این کشورهای در حال شورش کشوری بود که درگذشته در آنجا دیوها
@raznegar_1311 September 2026[خدایان دروغین] را میپرستیدند، پس به یاری هرمز، من دیوها را نابود ساختم و اعلام نمودم: چنین باشد که کسی دیوها را نپرستد؛ در آنجا که درگذشته دیوها را پرستش میکردند، من هرمز را پرستش خواهم کرد» در قطعهای دیگر از این کتیبه خشایارشا، ما با تصور هخامنشیان از زندگی پس از مرگ آشنا میشویم که تنها
اطلاعات موجود در این باره است: «هرکس از دستورات هرمز پیروی میکند و هرمز را میپرستد، در زندگی شاد و پس از مرگ آمرزیده خواهد بود» این نام چنان در منظر ایرانیان مقدس بود که آنگاهی که شاهزادهای از ساسانیان بر تخت پادشاهی ایران جلوس مینمود برای تبرک جستن نام خود را در دوران شهریاری به هرمز تغییر
22:39 - 11 September 2026
211 Views
1 Reply