تمرکز زادئی بهانه است جهت حل مشکل #انفال باید در اختیار دولت باشد نه مافیا و باید به اقتصاد مقاومتی عمل کرد نه مطابق نئوالیبرالسیم.
iri🇮🇷سیدحسن حسینی Replied
@N40502318n5 September 2025Replying toتمرکز زادئی بهانه است جهت حل مشکل #انفال باید در اختیار دولت باشد نه مافیا و باید به اقتصاد مقاومتی عمل کرد نه مطابق نئوالیبرالسیم.
@seydhasanhosseini6 September 2025Replying toانفال امانت الهی است و در فقه شیعه باید در اختیار امام جامعه باشد؛ دولت صرفاً مجری و ناظر است، نه مالک.پس نه مافیا و نه خصوصیسازی بیضابطه، بلکه مدیریت عادلانه تحت ولایت امام جامعه و برای خیر عمومی.
🇮🇷سیدحسن حسینی Replied
@Abo_mehdi4 September 2025Replying to andیکی از مصادیق آن ورود غیرقانونی #حاج_قاسم عزیز تر از جانم به خاک پاکستان برای تعقیب اشرار بود که تعدادی از نیروهای ایران را گروگان گرفته بودند و به خاک پاکستان گریخته بودندحاجی بر خلاف قانون عمل کرد که بنظر حقیر، #درست_ترین کار ممکن بودو البته برای پاسخگویی هم به دادگاه نظامی رفت
@seydhasanhosseini6 September 2025Replying to andاین حرف بنده را نفی نمی کند خب شما باید اول کار انجام دهی در میدان بله بعد از خلاصی کار به مبادی قانونی باید پاسخ بدیم ان درست توجیه خودش رو داره به نظرم منافاتی ندارد
@Sadeghi_al5 September 2025Replying toاز نظر مراجع سودی ک گفتن از خود پول است یا ارزش پول، یعنی وقتی قرضی صورت میگیرد اگه فرد از ارزش پول بیشتر مطالبه کند ربا میشودیا خود پول، یعنی فرض کنیم فردی ۹میلیون که معادل یک گرم طلاست، قرض میدهد موقع گرفتن باید ارزش یک گرم طلا را بگیرد، یا خود نه میلیون را؟ کدامش رباست؟ اصل پول یا ارزش پول
@seydhasanhosseini6 September 2025Replying toاصل قطعیدر قرض، قاعدهٔ فقهی «ردّ مثل» است.یعنی اگر کسی ۹ میلیون تومان قرض گرفت، باید همان ۹ میلیون را پس بدهد. هر اضافهای که بهعنوان شرط قرض گرفته شود، ربا است.نقطهٔ اختلاف (برای پرهیز از سادهانگاری)مشکل کاهش ارزش پول به دلیل تورم است.برخی فقها میگویند: فقط مبلغ اسمی برگردانده میشود،
@seydhasanhosseini6 September 2025حتی اگر ارزشش کم شده باشد.بعضی دیگر میگویند: اگر پول کارکرد «ثمن» دارد (مثل اسکناس امروز)، باید جبران ارزش از بین رفته شود (مثلاً معادل طلا یا ارز).نتیجه: در اینجا اختلاف فتوا هست و نمیتوان یک حکم قطعی برای همهٔ مراجع داد.راهحلهای ایمن و شفافاز ابتدا شرط کنید: اگر طرفین توافق کنند که قرض بر
@seydhasanhosseini6 September 2025اساس ارزش طلا یا ارز باشد، آنوقت معیار همان است، نه عدد اسمی.عقود مشارکتی: بهجای قرض با بهره، از عقدهایی مثل مضاربه، مشارکت، جعاله و… استفاده شود تا سود مشروع باشد.مصالحه: اگر بعداً اختلافی دربارهٔ ارزش پول پیش آمد، طرفین میتوانند با توافق و صلح، عدد منصفانهای را تعیین کنند.✅ با این بیان، هم
@seydhasanhosseini6 September 2025اصل روشن است (هر شرط اضافه در قرض = ربا)، هم اختلاف نظرها دیده میشود، هم راهکارهای مشروع ارائه شده.پس کسی نمیتواند بگوید «این حرف، یکطرفه یا تخریبی است»؛ چون بهجای قضاوت، اختلاف و راهحلها را توضیح دادیم.
@seydhasanhosseini5 September 2025بازار پول vs بازار سرمایهبازار پول = فقط جابهجایی پول (مثلاً قرضالحسنه).بازار سرمایه = جایی برای سرمایهگذاری و کسب سود با مشارکت (مضاربه، مشارکت).بانک چهکارهست؟بانک نباید فقط با پول مردم سود بخوره.وظیفهاش اینه که سپردهها رو ببره سمت پروژههای تولیدی و اقتصادی.قانون
@seydhasanhosseini5 September 2025قانون عملیات بانکی بدون ربا (ایران)سالهاست اجرا میشه، ولی پر از اشکال و دور زدن.کارشناسا میگن باید بازنگری و اصلاح بشه تا واقعاً اسلامی و همزمان کارآمد باشه.تورم و خلق پولیکی از مشکلهای اصلی نظام ربوی اینه که بانکها «از هیچ پول میسازن» (خلق پول اعتباری).این باعث تورم، بیعدالتی و فاصله
@seydhasanhosseini5 September 2025طبقاتی میشه.راهحل اسلامی: کنترل خلق پول + سیاست پولی عادلانه + حذف بهره.مالیات و بودجه در اسلامابزارهایی مثل خمس و زکات هستن که باید عادلانه جمع و خرج بشن.خرج باید شفاف باشه و تا حد ممکن نزدیک به مردم (غیرمتمرکز) انجام بشه.
@seydhasanhosseini5 September 2025تجربهٔ کشورهای دیگهمالزی و اندونزی نشون دادن که بانکداری اسلامی میتونه هم مدرن باشه و هم بدون ربا.
This post was deleted by the post author.
@seydhasanhosseini4 September 2025Replying toبا کلیات حرف جنابعالی موافقم ،ولیبا این تفسیر هیچ وقت نباید شادی کنیم چون فقر نسبی هست،ناظر به ادراک ماست وانتظارات ما.ولی اینکه مشکلات باید حل شود:اولویت درستی است ولی کافی نیست این حل مسئله نیاز به انگیزه دارد و یکی از روش انگیزه، اتحاد است و اتحاد نیاز به جشن ملی و...حالا نیروی با انگیزه..
This post was deleted by the post author.
@seydhasanhosseini4 September 2025Replying toداداش حرفت صد در صد درسته و کاملاً میفهمم چی میگی.وقتی آدم زیر فشار قسط و کرایه و هزارتا فکر دیگه له میشه، “شادی کن” و “آهنگ گوش بده” بیمعناترین حرف دنیاست. مثل اینه که به یه آدم تشنه بگی به آب فکر نکن.اینکه تو الان نمیتونی از یه آهنگ لذت ببری، نشونه ضعف تو نیست؛ اتفاقاً نشونه اینه که سالمی.
@seydhasanhosseini4 September 2025چون وجدانت اجازه نمیده به دغدغههای اصلی زندگی بیتفاوت باشی. مشکل اقتصادی، فقط مشکل “جیب” نیست، مشکل “روح” و “روانه”. آدم رو از تو میخوره. پس حق با توئه، اولویت اول باید حل همین درد باشه.
@seydhasanhosseini4 September 2025فقط یه نکتهای هست که با هم فکر کنیم. برای جنگیدن با همین مشکلات و کم آوردن جلوشون، چی لازم داریم؟ “انگیزه” و “قدرت”.مشکل اینجاست که فشار اقتصادی دقیقاً کارش اینه که انگیزه و قدرت رو از ما بگیره. ما رو
@seydhasanhosseini4 September 2025خسته، تنها و ناامید میکنه تا دیگه نتونیم بجنگیم. این یه چرخه معیوبه.پس سوال این نیست که “چرا شادی کنیم؟”، سوال اینه که “چطور انگیزهمون رو برای جنگیدن از دست ندیم؟”
@seydhasanhosseini4 September 2025اینجاست که پای چیزایی مثل “اتحاد” و “جشنهای ملی/مذهبی” میاد وسط. اما نه اون جشنهای الکی و نمایشی.نگاه کن، جشن غدیر رو مثال میزنم:داستان غدیر، داستان یه جشن لاکچری نبوده. داستان معرفی کسی بوده که تمام دغدغهاش عدالت و سفره مردم بود. کسی که شبها برای فقرای شهرش نون میبرد. پس جشن گرفتن برای
@seydhasanhosseini4 September 2025غدیر، یعنی یادآوری اینکه ما دنبال این مدل حکمرانی هستیم.این جشن، یه جور تجدید قوا و اعلام آمادگی برای جنگیدن است. جنگیدن برای همون سفرهای که الان تو و من نگرانشیم. وقتی من و تو کنار هم تو یه جشن مثل غدیر جمع میشیم، حتی برای چند ساعت، این پیام رو به خودمون و بقیه میدیم که “ما تنها نیستیم”. این “
@seydhasanhosseini4 September 2025پس داداش گلم،حرف من این نیست که مشکلات رو فراموش کنیم و الکی خوش باشیم. حرف من اینه که برای اینکه بتونیم این مشکلات رو حل کنیم، نباید اجازه بدیم “تنها” و “ناامید” بشیم.این جشنها مثل یه “پیت استاپ” (Pit Stop) تو مسابقه سخت زندگیه. برای چند لحظه میایستیم، به هم نگاه میکنیم، یادمون میاد هدفمون چی
@seydhasanhosseini4 September 2025بوده، یه نفس تازه میکنیم و با قدرت بیشتر برمیگردیم به جنگیدن برای سفره و عزتمون.جشن ما، خودش بخشی از جنگ ماست.