در میانهی این جنگِ فرساینده، اگر دلت به ظهور منجی راضی نشود، قافیه را باختهای و محکوم به تکرارهای ملالآور روز و شب خواهی شد. جهانِ بدون منجی، چرخهای بیپایان از خبرهای تلخ، تلاشهای بیثمر و روزمرگیِ خفهکننده است؛ صبحها بیدار میشویم، میدویم، خسته میشویم و شب با حسی از کمبود به خواب میرویم.
تنها ظهور حضرت است که میتواند این حلقهی بسته را بگشاید، معنا را به نفس کشیدنمان برگرداند و از زندگیِ صرفاً زیستن، «سعادت» بسازد. کسی که دل به ظهور داده، حتی پیش از آنکه واقعه رخ دهد، از همین حالا از اسارتِ روزمرگی آزاد میشود، چون هر کار کوچکاش را در امتداد یک افق بزرگ میبیند.
05:17 - 30 April 2026
312 Views