هرکه افتاد ز پا خاک نشین من بودم هرکه افتاد به زمین نقش زمین من…

هرکه افتاد ز پا خاک نشین من بودمهرکه افتاد به زمین نقش زمین من بودمراز خود کرد وصیت همه با من مجنونبر سر او نفس باز پسین من بودمهر کف خاک به جولانگه شه میگویدپیش از این پادشه روی زمین من بودمدرچمن بود قیامت زفغان دوش سلیمبلبان را چه گنه باعث این من بودم