مرداب رابخشکانیدکرمهاخودبه خودمحکوم به نابودیند
گر نگفتی دوستم داری به وقتِ بودنمگر نپرسیدی ز احوالم میانِ روزگاریک سلامِ گرم را از من دریغ انگاشتیاشکِ حسرت بعدِمرگم چکاندن،چه سود؟بعدمرگم نام من را بازگو کردن،چه سود؟برسرِ تابوتِ من دستِ نوازش را،چه سود؟
