در فضای ایکس این توییت دیده شده و از آن نقل میشود. جهت آگاهی به مخاطبان عرض میشود:علامه حلی در منتهی المطلب ج7، ص386 مینویسد:متنفقد روي أنّ امرأة كانت تزني وتضع أولادها، فتحرقهم بالنار خوفا من أهلها، ولم يعلم به غير أمّها، فلمّا ماتت دفنت، فانكشف التراب عنها ولم تقبلها الأرض، فنقلت عن ذلك الموضع إلى غيره فجرى لها ذلك، فجاء أهلها إلى الصادق عليهالسلام وحكوا له القصّة، فقال لأمها: «ما كانت تصنع هذه في حياتها من المعاصي؟» فأخبرته بباطن أمرها، فقال عليه السلام: «إنّ الأرض لا تقبل هذه، لأنها كانت تعذّب خلق اللّٰه بعذاب اللّٰه، اجعلوا في قبرها شيئا من تربة الحسين عليه السلام».ففعل ذلك فسترها الله تعالى.ترجمهزنی زنا میکرد و فرزندانش را میزایید، سپس از ترس خانوادهاش آنها را با آتش میسوزاند و هیچکس جز مادرش از این کار باخبر نبود. چون آن زن مرد، دفن شد، اما خاک از روی او کنار رفت و زمین او را نپذیرفت. او را از آن مکان به جایی دیگر منتقل کردند، ولی باز هم همان اتفاق برایش تکرار شد. پس خانوادهاش نزد امام صادق (علیهالسلام) آمدند و ماجرا را برای ایشان بازگو کردند. امام به مادر آن زن فرمود: این زن در دوران زندگیاش چه گناهانی انجام میداد؟ مادرش حقیقتِ کار او را به امام خبر داد. پس امام (علیهالسلام) فرمود: زمین این زن را قبول نمیکند، زیرا او آفریده خدا را به عذاب خدا عذاب میکرد؛ مقداری از تربت حسین (علیهالسلام) را در قبرش بگذارید. پس این کار انجام شد و خداوند متعال او را پوشاند.بررسی به دلیل «رَفع در سند» (یعنی مشخص نبودن واسطههای بین علامه حلی تا امام صادق علیهالسلام) از نظر قواعد رجال، ضعیف به شمار میرود.https://eitaa.com/handschrift