اقا جانم،جای جای زندگی ام تورا کم دارد،وقتی چشم گشودم در همه جا تورا دیدم .همیشه فخرمی فروختم ک غم از دست دادن پدر را نمیچشم....چشد اقاجان نزدیک ب ۹۰ روزه ک صدایت قامت خم مرا ب راست ایستادن تشویق نکرده نگاهت پر صلابتت چشمان اشکبارم را نوازش نکرده ب پهنای صورت گریه میکنم تکرار نمی شوی