-شهید جمهور-در سرزمینی که آسمانش گاه رنگ کبودی داشت و گاه از مه غلیظ کوهستانها پنهان میشد، مردی بود که قلبش برای خدمت به مردم میتپید.او نه از جنس قهرمانان افسانهها، که از جنس خود مردم بود؛ مردی که رنج آنها را رنج خود میدانست و آسایششان را آرزوی شبانهاش..