چشم عباس آقا
🟥 توصیه کلاوزویتس و سان تزو به ایران:از NPT خارج شو!در سیاست بینالملل، معاهدات تا زمانی پایدار میمانند که امنیت و منافع بازیگران را تأمین کنند. هرگاه یک دولت احساس کند توافقات موجود نهتنها امنیتش را تضمین نمیکنند بلکه به ابزاری برای اعمال فشار، تهدید و محاصره تبدیل شدهاند، طبیعی است که بحث بازنگری در آن توافقات به بخشی از منازعه راهبردی بدل شود.امروز در تهران نیز چنین پرسشی در حال شکلگیری است: آیا باقیماندن ایران در پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای NPT، همچنان مزیت راهبردی دارد یا به عاملی برای محدودسازی قدرت بازدارندگی کشور تبدیل شده است؟اگر از زاویه اندیشههای کارل فون کلاوزویتس در کتاب «درباره جنگ» به مسئله نگاه کنیم، جنگ چیزی جز ادامه سیاست با ابزارهای دیگر نیست. از این منظر، فشار تحریمی، جنگ روانی، عملیات اطلاعاتی، خرابکاری صنعتی و تهدید نظامی، همگی بخشی از یک جنگ واقعی اما ترکیبی علیه ایران محسوب میشوند؛ جنگی که هدف نهایی آن، فرسایش اراده سیاسی جمهوری اسلامی است.در چنین شرایطی، کلاوزویتس احتمالاً این پرسش را مطرح میکرد:وقتی دشمن قواعد بازی را به سود خود تغییر داده، چرا ایران باید همچنان در چارچوب قواعدی باقی بماند که هزینههای راهبردی آن یکطرفه شده است؟سان تزو نیز در کتاب «هنر جنگ» تأکید میکند که پیروزی واقعی، برهمزدن محاسبات دشمن است. او توصیه میکند که نباید در زمینی جنگید که دشمن طراحی کرده است. اگر راهبرد آمریکا مبتنی بر «فشار کنترلشده» و «پرهیز از جنگ تمام عیار» باشد، آنگاه مهمترین اقدام ایران میتواند تغییر زمین بازی باشد؛ اقدامی که محاسبات واشنگتن و متحدانش را وارد مرحلهای جدید از ابهام و نگرانی کند.
در این چارچوب، خروج ایران از NPT صرفاً یک تصمیم فنی هستهای نخواهد بود؛ بلکه پیامی ژئوپلیتیکی است:اینکه ایران دیگر نمیخواهد در نظمی باقی بماند که توازن «تعهد و منفعت» در آن از میان رفته است.برمبنای اندیشههای کلاوزویتس و سان تزو، در شرایط کنونی، تداوم حضور ایران در NPT به معنای تداوم فرسایش تدریجی قدرت ملی است.مسئله اصلی این است که جهان وارد دوران جدیدی از سیاست قدرت شده است؛ دورانی که در آن، کشورها بیش از هر زمان دیگر بر بازدارندگی، تابآوری و قدرت سخت تکیه میکنند. در چنین جهانی، ایران نیز ناگزیر است این پرسش را از خود بپرسد:آیا ابزارهای کنونی برای حفظ امنیت ملی کافیاند، یا زمان ورود به یک دکترین جدید هستهای فرا نرسیده است؟آن هم وقتی میدانیم با خروج ایران از NPT، دو را بیشتر پیش ذوی امریکا نیست:یا باید به یک جنگ تمام عیار و فرسایشی و پرهزینه علیه ایران اقدامکند که نه مبخواهد و نه میتواند و یا آنکه مواضعش را در صحنه مذاکره تعدیل کند.خروج ایران از NPT بعنوان یک سیاست کلیدی، «گیم چنجر» است و صحنه را به سود ایران تغییر میدهد.
09:20 - 18 May 2026
5 Replies
@Shahesmaeelsafavi18 May 2026Replying toیعنی الان از npt خارج شیم تا جامعه جهانی هم به ائتلاف آمریکایی بپیوندهو بفهمه ترامپ راست میگفته ؟
@Aboololo2218 May 2026Replying toچه فایده وقتی رهبر مرحوم فتوی به حرمت ساخت بمب اتم دادن....همان فتوی علت شهادتش بود
@Naser_Aboutalebi_Abdolmaleki18 May 2026Replying toدقیقا! اگر NPT نتواند از حاکمیت، تمامیت ارضی و امنیت اعضای خود محافظت کند، منطق عضویت در آن چیست؟هزینه عضویت ایران (تحریمهای بیسابقه، حملات نظامی مستمر، نقض حاکمیت و جاسوسی آژانس و..) بسیار سنگین بوده است ودر مقابل، منافع ملموس عضویت صفر بوده و انتظارات از NPT اصلا برآورده نشده است.
@Meeerzaaa18 May 2026Replying toان پی تی اتفاقا به سود ماستامریکا گرفتار طراحی ما شده مگر اینکه واقعا تصور کنید امریکا نگران تخطی ما از ان پی تی بوده!انگیزه های امریکا برای تقابل واقعی هستند و بهانه جویی میکنهاین نشد یه چیز دیگه...بپذیرید تقصیر از رفتار هسته ای ما نیستاز دام تبلیغات امریکا بیاید بیرون سندروم استکهلم!
