مشخص بوده نه مقدر!در واقع نتایج افعال ما مقدر نشده،بلکه شناخته شده یعنی صرفاً خداوند میداند که چه کاری انجام خواهیم داد نه اینکه تصمیم بگیرد چه کاری انجام دهیم،چرا؟بحث کمی طولانیه امیدوارم حوصله کنید..موجود مجرد: چیزی که وجودش مادی و جسمانی نیست و ویژگیهایی مثل حجم، جرم،زمان و مکان فیزیکی ندارد.مادی:چیزی که وجودش مادی و جسمانی است و ویژگی هایی مانند زمان و مکان را دارد.حالا این قطعی هست که خداوند مجرد است و انسان ها مادی اند و این مقبول تمامی موحد ها هست.علم خداوند: خداوند خالق مخلوق خود است،هر خالقی بر مخلوق خود احاطه و علم کامل دارد،پس خداوند بر مخلوق خود احاطه و علم کامل دارد.با این توضیحات ما با وجودی که نامش خدا است و مجرد است و علم کامل به مخلوق دارد برمیخوریم که اثبات شد.حالا نکته اینجاست!برای موجود مجرد زمان و مکان مطرح نیست چون نقص است،لکن این دو برای مادیات است،پس بحث کنونی که گفتید برای مجرد صدق نمیکند ، چرا؟اثبات علم خدا صورت گرفت،یکبار دیگر آن را بخوانید.اثبات دوم:هر موجودِ مادی، محدود و نیازمند به اجزای مادی است.خداوند نامحدود و بینیاز از هر چیز است.پس خداوند مادی نیست؛ بنابراین مجرد است.حالا خداوندی که مجرد است و علم داردآیا علم او میتواند محدود به زمان شود؟دقت کنید تمامی صفات یک مجرد نمیتواند مادی باشد،پس صفت علم خداوند محدود به زمان نیست چون مادی نیست.لکن به تمامی چیز ها اعم از هرزمان و مکانی علم دارد،چون اصلا زمان و مکانی مطرح نیست،برای مجرد دو چیز مطرح است: علم_عدم علمعلم یعنی به تمامی چیز ها علم دارد چون مجرد استو عدم علم یعنی به تمامی چیز ها(زمان و مکان) عدم علم .پس خداوند علمِ مطلق دارد چون مجرد است.+اثبات از طریق فلسفه ملاصدرا