ابراهیم، اسماعیل را به مِنی آورد،روز نَحر (عید قربان) بود، از پهلوی چپ بر زمین خواباندو چاقویی برداشت تا سرش را ببرد،ناگاه ندا آمد و گوسفندی بزرگ فدای اسماعیل شد.«إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ» سورهٔ صافات، آیهٔ ۱۰۶تفسیر اهلبیت، ج۱۲، ص۶۷۴#عید_قربان#امام_حسین