بر بلندای کوه،نامِ ایرانقرنهاست ایستاده است
5 MB

Pinned post
@Farshadsharafi25 August 2026از بد و نیک جهان هرچه تو را پیش آیدغم مخور، شاد بزی، زآنکه جهان در گذر است . . .2 MB
@Farshadsharafi19 August 2026از این زندگی چیزی جز سایهای پوسیده نمانده است؛ و از این جان، جز شرمی که هر صبح دوباره بیدار میشود. ننگم باد که هنوز نفس میکشم7 MB
@Farshadsharafi12 August 2026ایران، سمفونی باشکوهی از تاریخ، شعر و اصالت است. سرزمینی سرخ به رنگ شجاعت، سپید به پاکی صلح، و سبز به شادابی شمال و رویش همیشگی.از عظمت تخت جمشید تا آرامش آرامگاه حافظ، و از خروش خزر تا سخاوت خلیج فارس، هر گوشه از این خاک خانهی اصالت و زیبایی است. ایران فراتر از یک جغرافیا، یک فرهنگ ریشهدار و خان…Show more5 MB
@Farshadsharafi10 August 2026
@Farshadsharafi10 August 2026از این زندگی چیزی جز سایهای پوسیده نمانده است؛ و از این جان، جز شرمی که هر صبح دوباره بیدار میشود. ننگم باد که هنوز نفس میکشمابتهاج و شجریان و شکیبایی@thenimbuss
@Farshadsharafi9 August 2026دشت در دشت، غزلخوانیِ باران و بهارکوه در کوه، پر از هیبت و نجابت و وقاراز خزر، موج به موجش همه آرامشِ سبزتا خلیجش که درخشیده چو یاقوت و انارپر ز شیراز و صفاهان و پر از عطرِ جنوبمامِ میهن که به هر گوشهٔ آن هست قراروطنم، جلوهگهِ آینه و نور و گل استخاکِ پاکی که به تاریخ شده شاهکارِ روزگار#تیلا…Show more4 MB
@Farshadsharafi6 August 2026ایران، فقط یک سرزمین نیست؛ قصهای است که در هر استانش، فصلی از عشق نوشته شده است.از گیلان، جایی که باران روی شانههای جنگل آواز میخواند، تا مازندران که عطر دریا و شالیزار در جان آدم مینشیند.از اردبیل و آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی، سرزمین غیرت و تاریخ، تا زنجان و قزوین که خاطرات کهن را در کو…Show more6 MB
@Farshadsharafi6 August 2026۱۴ مرداد،به احترام شهریکه بارها از دل تاریخ برخاستو همچنان استوار ایستاده است#تبریز4 MB
@Farshadsharafi31 July 2026درون هر آدمی شهریست که هیچکس جز خودش قدم در خیابانهایش نزده است. شهری پر از صداهایی که گاهی با هم حرف میزنند، گاهی همدیگر را انکار میکنند و گاهی چنان آرام میشوند که آدم خیال میکند برای لحظهای خودش را پیدا کرده است.ما یک نفر نیستیم؛ مجموعهای از آدمهایی هستیم که در طول زندگی ساختهایم. کود…Show more1 MB
@Farshadsharafi26 July 2026هرکس،ایران را از پنجرهای میبیند.یکی با کوه،یکی با دریا،یکی با خاطره،و دیگری با سکوت.اما پنجرهها هرچقدر هم متفاوت باشند،خانه یکیست.…Show more1 MB
@Farshadsharafi20 July 2026من آنقدر بزرگوار نبودم که بتوانم از اهانتها بگذرم؛ اما سرانجام آنها را فراموش میکردم. و آنکه گمان میبرد از او بیزارم، مبهوت میشد. آنوقت بنا به سرشتش، بزرگواریام را تحسین یا بیغیرتیام را تحقیر میکرد، غافل از اینکه دلیل این رفتارم بسیار سادهتر از اینها بود: من چهرهی کسانی را که آزارم