حافظ تفاوتی با یک شاعر بیسواد روستایی که اشعار شبیه به حافظ داره، نداره . شعرا بخاطر ذوق و قریحه شاعری مفاهیم ساده زندگی و فهم خودشون از دنیا و هستی رو به نظم درمیارن و این نظم و زیبایی(استعاره، کنایه، ایهام، تمثیل) مارو ترغیب میکنه ما از دیدگاه فلسفه و عرفان این اشعارو تحلیل کنیم. به عبارت دیگه خود حافظ اگه الان بود نمیتونست در مورد شعر خودش فلسفه پردازی کنه.