بی‌صدا، بی‌ردپا... من اینجا هستم، نه چون کسی خواست، نه چون صدایی شنیده شد، فقط چون بودنم مثل سایه‌ای‌ست که به اجبارِ نور و دیوار شکل گرفته. حرف‌هایم را نگفتم، نه از ترس، بلکه از یقینِ بی‌فایده بودنشان. نگاهم کردند، اما نه برای دیدن، فقط برای عبور.
و من؟ من هنوز هستم، در گوشه‌ای از جهان که هیچ نقشه‌ای نشانش نمی‌دهد.
13:51 - 26 August 2025
Poetry and memoirs

8 Reactions
833 Views