در روزی که غبارِ سوگ بر رخسارِ عالم نشست و زمین از حزنِ عاشورا در لرزش بود، من به حوضچهای رسیدم که در آن، شکوفهها چون قطعاتی از آسمان بر پهنهیِ آب شناور بودند. قلم را برمیگرفتم و بر گلبرگهیِ نازک و لطیف، با خطِ نستعلیق، حکایتِ این ایام را مکتوب میکردم. این کار، نه تنها هنر، که بازگشت به آن سنت…Show more
35 MB


