دلی مینویسم، به وقت ۵۰مین شب حضور؛توی این سالها شاید فقط ترسم از نبودنت به واسطه حفظ ایران بود ...اخه ایران برام فقط ی خاک بی جون و ی مرز کلامی و ی اسم گذری نیست...ایران بغض و لبخند منه ، غم و شادی منه ، تمام منه ، تعریف وجودیت منه ...Show this thread