در چرخهای پر از سلطه و نابرابری، از کودکی یاد میگیرد که باج بدهد. ظلم را درونی کند. خوب یاد گرفته که باید جنایتهای بزرگ همیشگی علیه کشورش و کشورهای همسایه را زود فراموش کند. دردهای منتشر در تهران و یمن و عراق و سوریه و غزه را. نابرابری وحشتناک طبقاتی را هم. زخمهای خودش را هم. انسان معاصر.
