راستش رو بگم،دوست ندارم اسممو جاودانه کنم.
#چالشدوستان راستش رو بگید، شما واقعا نمیخواید دنیا رو تغییر بدید و اسمتون رو در تاریخ جاودانه کنید و «کاری کنید که دیگران نتوانند»؟ چطور خودتون رو راضی میکنید که معمولی باشید؟
21:35 - 18 August 2026
18 Reactions
669 Views
16 Replies
Replying toچرا اتفاقن. حس میکنم خدا منو برای یه کار مهم خلق کرده. ولی دودوتا چارتا که میکنم میبینم عجب طنز قوی داشته خدا. مث دوغ آبعلی شدم
@Sinaaa6dReplying toمیخواستم ولی الان دیگه نه نمیخوام.دلیلش: وقتی دیدم دوستام تو مدرسه اسم اونایی که تو تاریخ جاودانه شده رو هرجور که شده به یه نحوی به سُخره میگیرن، دیگه از خیر جاودانه شدن اسمم گذشتم.
Replying toخیلی موافقم با شما.شما برای معمولی نبودن چیکار میکنید؟
Replying toراضی نیستیم. ولی معمولی نبودن کار سختیه و انرژی، جسارت و بعضا ابتکار زیادی رو میطلبه. کار هر کسی نیست و شانس هم در موفق شدن یا نشدن آدم نقش مهمی رو ایفا میکنه.جاودانه شدن من بین میلیاردها آدمی که الان روی زمینن احتمال خیلی پایینی داره. بنابراین لازمه که نهایتا برخلاف میلم معمولی بودن هم بلد باشم.
@Fazava6dراستش من دوست دارم یه کاری کنم تو زندگی که تاثیر بزرگی در جهان داشته باشه ولی معمولا در حین فکر کردن به این موضوع به آدمایی بر خوردم که خودشون رو به عادی بودن عادت دادنپذیرفتم در این راه باید تنها قدم گذاشتالبته فک میکنم آدمای بزرگ کاری نکردن که بقیه نمیتونستن، کاری کردن که بقیه نخواستن یا ترسیدن
Replying toمن با نفس معمولی بودن مشکلی ندارم. با این مدلی که الان بهش میگن معمولی مشکل دارم.دربارهی تغییر دنیا و جاودانه شدن، اینقدر دنیا و آدم هاش پستن که نه. پس فردا اون خیری که از من رسیده رو میخوان بردارن و برای شر ترین اهدافشون استفاده کنن و این قطعی و اجتناب ناپذیره.
Replying toمن هیچوقت یکنواختی رو دوست نداشتم ولی عاشق ثباتم. فکر نمیکنم معمولی بودن الزاماً چیز بدی باشه، ولی برای خودم سخت میتونم با این ایده کنار بیام که فقط زندگی کنم، کار کنم، مصرف کنم و آخرش هم تمام. نه اینکه حتماً بخوام اسمم توی تاریخ بمونه. بیشتر از اون، برام مهمه که بدونم حضورم بیاثر نبوده.
Replying toفکر میکنم اکثر انسانها تو دورۀ نوجوونی و جوونی همچین آرزویی دارن، ولی یه دفعه انگار توسط زندگی اسیر میشن و حتی همچین خواستهای رو فراموش میکنن و زندگی و خانواده انگار محدودشون میکنهدروغ چرا، میترسم از اینکه بمیرم و فراموش بشم
Replying toخودمون رو راضی میکنیم معمولی زندگی نکنیم اما دنبال کاری نیستیم که بقیه نتوانند دنبال وظیفه ای هستیم که بر زمین مونده و اکثراً جاودانگی اسم به همراه نداره چون تکه ای کوچک از پازل میشی.
Replying toراستش میخوام اما نشده خیلی ایده دارم مثل اینکه بومی سازی صنعت ساخت گوشی طراحی ایرانی و داخلی نه مدل طراحی شده چینی رو بیارم داخل کشور مونتاژ کنم.نمیدونم دیگه ساخت یه شرکت اجرای ایده های بچه ها و مردم. داشتن یه کافه کتاب سالم قسمت خانمها و آقایانش جدا لژ خانوادگی هم داشته باشه. شایدم فقط دخترونه
