سؤالی که هرروز ازم میپرسین اینه:♨️آخرش چی میشه؟♨️ببینید عزیزان منطقه الان توی وضعیتی قرار گرفته که حتی یک ضربه محدود هم میتونه پشت سرش کلی واکنش و اتفاق جدید راه بندازه.قراره اولِ کار همهچیز با چند حمله دقیق و حسابشده شروع بشه.
هر طرف هم سعی میکنه بگه «ما فقط خواستیم قدرتمون رو نشون بدیم» یا «پاسخ محدود دادیم». ولی مشکل از جایی شروع میشه که طرف مقابل نمیتونه بیجواب بمونه. اونجا دیگه بحران کمکم وارد مرحله فرسایشی میشه...
این فرسایش فقط موشک و جنگ مستقیم نیست، خودش رو توی نفت، دلار، بازار، تنگه هرمز، حملات سایبری، ناامنی دریایی، پهپادها، اخبار ضدونقیض و جنگ رسانهای نشون میده. یعنی حتی آدمهایی که هزار کیلومتر از جنگ دورن هم اثرش رو توی قیمتها، اقتصاد و فضای روانی جامعه حس میکنن.
آمریکا از یه طرف نمیخواد ضعیف دیده بشه، از یه طرف هم نمیخواد وارد یک جنگ طولانی و کنترلنشده بشه. اسرائیل احساس میکنه باید فشار رو نگه داره تا تهدیدهای آینده بزرگتر نشن. ایران هم اگر احساس کنه موجودیت و امنیتش هدف گرفته شده، بیشتر سمت فرسایشی کردن اوضاع میره تا یک واکنش عجولانه و مستقیم.
کشورهای عربی خلیج فارس هم بیشتر از هرچیزی از این میترسن که منطقه تبدیل به میدان آتشی بشه که اقتصاد، سرمایه و امنیت خودشون رو بسوزونه. برای همین احتمال زیادی داره پشت پرده فشار زیادی برای کنترل بحران وجود داشته باشه.پس اگر بخوام خیلی خلاصه بگم👇
محتملترین سناریو این نیست که فردا یک جنگ جهانی ناگهانی شروع بشه؛ بلکه بیشتر شبیه وارد شدن به یک دوره نسبتا طولانی از تنش، حملات محدود و نا اطمینانیه.یعنی نه صلح واقعی… نه جنگ کامل.
خطر اصلی هم دقیقاً همینه:وقتی همه فکر میکنن هنوز اوضاع تحت کنترله، یک اشتباه، یک حمله پیشبینینشده، یا یک ضربه به انرژی و تنگه هرمز میتونه کل مسیر بحران رو عوض کنه.الان منطقه بیشتر از هر زمان دیگهای شبیه بشکه باروته؛مسئله فقط این نیست که چه کسی شلیک میکنه…
مسئله اینه که بعدش آیا کسی هنوز میتونه اوضاع رو کنترل کنه یا نه؟✍🏻شیروانی
02:25 - 20 May 2026