صداوسیما نباید #جهنم_آگاهی باشد/ رییس سازمان باید تغییر کندپیام فضلینژاد در گفتوگو با روزنامه صبح نو: #صداوسیما حتی «تکصدایی» را نیز نابود کرده و کاملا بیصدا و بیزبان ستتا زمانی که رئیس صداوسیما تغییر نکند، هیچ تغییر معناداری در رسانه ملی رخ نخواهد داد.
کسانی که بدیهیات را انکار میکنند، خطرناکترین آدمها هستند و صلاحیت هیچ مسئولیتی را ندارند.#خودویرانگری صداوسیما عامل بیرونی ندارد،بلکه ناشی از ضعفهای درونی خود آن است.وقتی صرف تابع بودن به بزرگترین فضیلت تبدیل شود، جرأت و قدرت تفکر از بین میرود و نوآوریای قابل تحقق نیست.
تنها سیاست دوران آقای #جبلی، «سیاستزدایی» بود. سیاستزدایی مولود #یکدستسازی است و در آن آزادی بیان حتی به مثابه یک ژست سیاسی، امکان ظهور ندارد. #عدالت، روحی است که از کالبد سازمان خارج شده و به همین سبب، تلویزیون چالش انصاف دارد. دوره آقای جبلی با عدالت رسانهای همراه نبود.
صداوسیما با عملکردش، اساس #نقد و #انتقاد را که برگرفته از آموزههای دینی است، نابود کرده است. با این شیوه نمیتوان به نظام و ارزشهای اسلامی خدمت کرد.- گفتگوی پیام فضلینژاد با روزنامه صبحنو، ۲۸ آبان ۱۴۰۳، ص ۱ و ۵
صداوسیما در این سالها بهترین برنامههای خود را تعطیل کرد و در زمانی که باید خطر #فرصتطلبان را هشدار میداد تا مبادا بازگشت به عقب رخ دهد، به برخی #عناصر_مرتجع میدان داد تا جامعه را از هر تحولی ناامید کنند.
در صداوسیما #معاونت_سیاسی وجود ندارد، چون صرف تعیین یک ساختار و نصب معاون برای آن، به معنای وجود آن نیست.آنچه وجود دارد یک اداره منفعل با چند کارمند و البته اندک نیروهای شایسته است که هر نامی را میتوان بر آن گذاشت.
معاونان و مدیرانی نیز که در سه سال گذشته منصوب شدهاند، چهرههای #سیاستساز و استراتژیست نبودهاند و در بهترین حالت، تکنسینهایی دنبالهرو بهشمار میروند که معمولا به سبب فقدان مهارتهای لازم، ناتوانی حرفهای آنها در بزنگاههای مهم #سیاسی به سرعت آشکار میشود.
نزد مدیریت صداوسیما، #سردبیر و سردبیری در برنامهها به رسمیت شناخته نمیشود. این عنوان وجود دارد، اما مانند دیگر عناوین از معنای خود تهی شده است. تا این نگرش به سردبیری تغییر نکند، #تلویزیون قدرتمند نخواهد شد.
#بیطرفی، به معنای آن نیست که حقیقت را سانسور و ذبح کنیم و نباید برای جلب نظر عدهای از مخاطبان، صرفا «ژست بیطرفی» بگیریم. یک رکن #ملی بودن، تعهد به حقیقت و روایت واقعیت است.
در همین #تلویزیون فعلی، مجریان، برنامهسازان و نیروی انسانی اندکی داریم که قابل اعتنا هستند و اگر عزمی بود، همین سرمایه موجود نیز میتوانست تحولآفرین باشد، ولی مسأله اصلی، تعمد در به حاشیه راندن این سرمایههاست.- گفتگوی #پیام_فضلینژاد با روزنامه صبحنو، ۲۸ آبان ۱۴۰۳، ص۱ و ۵