همه در گذشته خویش زندگی میکردیم و اگر کسی از میان ما دچار این وسوسه میشد که در آینده زندگی کند، به سرعت از آن منصرف میشد و زخم هایی بر دلش میخورد که خواب و خیال بر کسانی که به آن اعتماد کنند میزند.
ضمن فرار از این شکستی که به هیچ قیمتی نمیخواستند تسلیم آن شوند، در عین حال خود را از لحظات متعددی که میتوانستند طاعون را با خیال های آینده فراموش کنند محروم میساختند.
و خاطرات بیهوده، سایه های سرگردانی بودند که به جای زیستن غوطه میخوردند، و برای اینکه نیرویی بگیرند میپذیرفتند که در سرزمین رنج هایشان ریشه کنند.هشتگ کتاب.
00:01 - 8 June 2025
3 Reactions
1639 Views
3 Replies
@Nemiidonam8 June 2025ظاهرا تسلیم هوی و هوس آسمان شدند،یعنی بی دلیل رنج میبردند و بی دلیل امید میبستند.