ضمن فرار از این شکستی که به هیچ قیمتی نمیخواستند تسلیم آن شوند، در عین حال خود را از لحظات متعددی که میتوانستند طاعون را با خیال های آینده فراموش کنند محروم میساختند.
همه در گذشته خویش زندگی میکردیم و اگر کسی از میان ما دچار این وسوسه میشد که در آینده زندگی کند، به سرعت از آن منصرف میشد و زخم هایی بر دلش میخورد که خواب و خیال بر کسانی که به آن اعتماد کنند میزند.